zapasowe serce, operacja, chirurg

Jestem w otoczeniu szpitalnym. Słabo się czuję, chodzę po sali. Czuje ucisk w klatce piersiowej i brakuje mi tchu. Jest to uczucie strachu, żalu, głodu, tęsknoty. Moje ciało jest bardzo słabe, prawie go nie czuję. 

Podchodzi do mnie lekarz, chirurg; jest ubrany w zielono-biały fartuch i ma założony czepek i maskę. W rękach trzyma serce. Serce jest bardzo duże, ale brzydko wygląda - jest całe sine i na wpół zamrożone. Wygląda jak nieświeży kawałek miesa, nie do końca rozmrożony w mikrofalówce.  Jest sine i sztywne. Widać na nim żyły i mięśnie. Wydaje się ono także bardzo ciężkie. Uznaję w myślach, że jest ono martwe. Ekipa szpitalna jednak stara się przywrócić je do życia za wszelką cenę pobudzając je impulsem elektrycznym. Pracują bardzo ciężko; nie poddają się. Za każdym impulsem czuję silne uderzenie w klatkę piersiową i nie mogę oddychać. Uświadamiam sobie, że jest to moje własne serce. Myślę, że nie uda się go ożywić - jest zbyt ciężkie i zbyt sztywne, jest dla niego za póżno. Lekarz po kilku próbach ostatecznie uznaje, że się poddają. Ja tymczasem chodzę, bardzo zmęczona, ledwo oddychająca, po sali - bez serca w klatce piersiowej! Bliscy pytają mnie, jak się czuję - przecież nie można żyć i chodzić bez serca! Ja odpowiadam że ok, nie ma się czym martwić-  zdaję sobie sprawę, że jestem na granicy zapaści, jednak mam wrażenie, że jeśli stracę przytomność, ekipa szpitalna mnie jakoś uratuje. 

Okazuje się, że jest jeszcze jedno serce, zapasowe, używane ale świeższe, które ma gdzieś u siebie team mojego lekarza. Jest także silne i ciężkie, ale jasnoróżowe. Serce należy przygotować - pobudzić do bicia, i gdy zadziała, włożyć mi do klatki piersiowej. Wiem, że i to serce jest trochę sztywne, ale nie jest zamarznięte, nadaje się do użytku. Czekam na lekarzy, którzy przygotowują serce; mam nadzieję, że uda im się je uruchomić i umieścić je na miejscu.  Czuję, że jest jakaś szansa na to, że uda im się je uruchomić.

Budzę się zanim się dowiaduję, czy udało się z sukcesem przygotować moje zapasowe serce. 

Czy ktoś ma jakiś pomysł co do symboliki wymiany tej części ciała? przyznam, że sen był dość wstrząsający.