Zbliżają się urodziny Taraki – już siedemnaste. Bo nasz e-magazyn (albo nawet e-zin!) zaczął swój e-byt 23 kwietnia 1997 roku. Wtedy też grzebiąc w słowniku sanskrytu znalazłem to słowo, które przez następne lata coraz bardziej zrastało się z tym, co robię ja i co robią moi przyjaciele. Goły los chciał, żeby Taraka narodziła się w dniu z magicznym numerem 23, bo nie było w tym mojego zamysłu. Tym bardziej trzeba cenić ten znak Z POZA, from beyond, jak powiedzieliby zręczniejsi od nas w nazywaniu dziwnych rzeczy Anglojęzyczni. Numer obecnej rocznicy, 17, też jest dobrą liczbą – bo liczbą pierwszą.

Skoro o liczbach mowa, to kilka statystyk.

Ilu Autorów do tej pory pisało w Tarace: 227.

Osobnych stron tekstowych, tj. artykułów, odcinków blogów lub samodzielnych rozdziałów, jest: 3280.

Zawieraj razem „masę” tekstu o długości: 35630383 znaków (ponad 35 milionów), co jest równe około 22 270 stron książek, czyli ok. 90 średnich książek (tomów), albo prawie dwa metry grzbietów książek na półce! – przy czym, uwaga, bez ilustracji, które by należało jeszcze doliczyć. I bez komentarzy.

Codziennie do Taraki zagląda (i pewnie, mam nadzieję, również czyta) średnio 1500-2000 osób. Gdyby to pomnożyć przez 6208 dni istnienia Taraki, wyjdzie 10 milionów „osobo-wejść”, co nie odbiega wiele od liczby faktycznej, ponieważ chociaż w pierwszych latach naszego serwisu był on mniej odwiedzany, to później przyszły „złote lata” około 2005-2009 kiedy odwiedzalność Taraki była większa niż teraz. (Spadek nastąpił wraz ze zmianą ogólnego krajobrazu Internetu, kiedy większość ruchu przechwycił Facebook i jego pobratymcy.)

Najtrudniej oszacować, do ilu osób dociera Taraka, jak wielki jest jej zasięg, czyli ile osób czyta Tarakę w miarę regularnie. Tego, jak powiedziałem, nie wiem. Zapewne jest to kilkadziesiąt tysięcy osób.

Wszystkim, i Regularnym, i Dorywczym Czytelnikom, a jeszcze bardziej Czytelniczkom Taraki, jak również jej Autorom, Tłumaczom, Komentatorom, Ogłoszeniodawcom i Ogłoszeniobiorcom, Wyroczniobiorcom i Performerom (jak po swojemu nazywam tych, którzy prowadzą warsztaty ogłaszane w Tarace, a jest ich i było dotąd 155 – prawdziwy kwiat polskiego i nie tylko New Age'u!) –

Życzę Wszystkiego Dobrego i dalszej trwającej naszej dobrej współpracy
oraz wysyłam wszystkim Wam masę dobrej energii pod postacią sikor (od Merkurego), dzięciołów (od Marsa), kruków (od Saturna), bocianów (od Jowisza), kaczek krzyżówek (od Wenus), łabędzi (od Księżyca) i sokołów (od Słońca).