Taraka ma 219 autorów – tyle osób opublikowało co najmniej jeden tekst. Ale w większości są to właśnie autorzy jednego tekstu i – też w większości – publikowali dawno. Taraka istnieje już 17 lat i w dużej części stanowi archiwum dawnych tekstów.

Kto aktualnie pisze do Taraki? – zestawiłem tabelę, która niżej. Wypisałem autorów, którzy pisali w ciągu ostatnich 4 lat. Lata (w tej tabeli) są liczone od-do dnia 11 maja, ponieważ 11 maja b.r. robiłem te wyciągi z bazy danych. Autorzy są uporządkowani następująco: najpierw ci, którzy publikowali w ostatnim roku 2013/14, potem ci, którzy w ostatnim roku nie publikowali, ale robili to w roku poprzednim 12/13, potem ci z roku 11/12, ale milczący przez ostatnie dwa lata, itd.

Od razu widać prowadząca trójkę: Jóźwiak – Urbanowicz („Babcia Ezoteryczna”) – Jaczewski. Liczbą publikacji wyraźnie przewyższają następnych. (W poprzednim roku Piotr Jaczewski nawet mnie przegonił.) Przez ostatni rok pisali w tempie 1-2-3 razy w tygodniu. Ciekawe, że ta trójka uformowała się niedawno: Piotr działa przez 3 ostatnie lata, Katarzyna dopiero przez 2 lata.

Dalej idzie grupa autorów piszących ostatnio średnio co miesiąc, czasem częściej. Są to: Maria Poziomska, Michał Hardy, Maria Piasecka, Ratomir Wilkowski. (Nie należy tu Hermes Trismegistos: to po prostu jednorazowa publikacja-tłumaczenie z 17 rozdziałami.)

Dalszych autorów trudno zebrać w jedną grupę. Nes Kruk pisze wiernie od dawna, ostatnio przyśpieszył i w czytalności zajmuje 18 miejsce. W górę idzie Jan Szeliga (13 czytalność). Karol Żelazny był poprzednio płodnym blogerem, ale ostatnio go mniej widać. Jacek Dobrowolski stanowi klasę dla siebie: jeden z najczęściej czytanych – 6 miejsce co do czytalności!, wysoko pozycjonowany przez Google, linkowany w Wikipedii. Pisze ostatnio niewiele, ale systematycznie i ważne teksty. Na mniejszą skalę wierności Tarace dochowują Terravis (11 czytalność), Paweł Brągoszewski – i Robert Palusiński (po 1 tekście na rok, ale aż 16-ta czytalność!).

(Dalej czytaj poniżej tabeli.)

Listę „drugorocznych”, czyli tych, którzy milczeli od maja 2013, zaczyna dwoje wciąż poczytnych autorów: Ela Bazgier (20 miejsce czytalności) i Krzysztof Wirpsza (8 miejsce). Może powinniśmy zrobić jakąś społeczną akcję namawiania ich, żeby wrócili do Taraki?

Dalej widnieją autorzy, którzy jak te efemerydy pojawili się, narobili nam apetytu i zamilkli: Diuk Skusikula, Matylda Błyszczak i Bartosz Kazibudzki. Wrócicie?

Jarosław Markiewicz zmarł w 2010 roku, jego teksty zamieściłem już po tym.

Od (ponad) dwóch lat nie piszą – wciąż tu intensywnie czytani – Mirosław Miniszewski (15 czytalność), Kasia Emilia Bogdan (22 czyt.). Od trzech lat nie piszą takie niegdyś filary Taraki jak Janusz „Jany” Waluszko (26 czytalność), Grzegorz Niedzielski (31 czyt.) i najbardziej dziwiący w tym miejscu Łukasz Łuczaj, który z czytalnością na 12 miejscu pozostaje wciąż jednym z najlepiej rozpoznawanych naszych autorów.

Warto teraz obejrzeć...:

Top czytalności:

Pierwsza trójka też wyraźnie się wyodrębnia, ale depce im po piętach Maria Piasecka (4 miejsce) z jej cyklem nowel o runach i Normanach. Na pozycji piątej jest Roman Kam i to jest ewenement, gdyż tak wysoką pozycję uzyskał swoim jedynym tekstem: „Relacja z głodówki 21-dniowej przeprowadzonej wg Małachowa”. Od miesięcy ten artykuł stoi na 1 miejscu w rankingu czytalności poszczególnych tekstów!

Miejsce 10 zajmuje Marek Rau – autor też jednego działa, ale podzielonego na kilkanaście stron, pt. „Ruch Neopogański.” Dzieło to, praca magisterska Marka, jest wciąż – od 1999 roku! – intensywnie czytane, a informacje w nim zawarte społecznie pożądane, chociaż lata lecą i ówczesna teraźniejszość stała się historią.

Na miejscu 32 jest nieżyjący od 8 lat Mateusz Zięborak, autor dwóch znakomitych tekstów o grzybach halucynogennych w dawnych kulturach.

Miejsce 24: Alhean i jeszcze inna historia. Rewelacyjny autor (choć kryjący się pod pseudonimem), który wystąpił w dwóch tekstach z ambitnym i kontrowersyjnym programem „naprawy polskich dusz”, po czym zmienił zainteresowania i poszedł w inną stronę, o czym powiadomił mnie już wiele lat temu. Bywa i tak.

Przychodzą nowi autorzy. Na miejsca 29 i 34 szybko wskoczyli Roman Fierfas i Andrzej Lenard, chociaż piszą od całkiem niedawna i Roman zamieścił dopiero dwa, a Andrzej jeden artykuł.

A w ogóle, to przydałoby się nas więcej, piszących do Taraki: więcej, częściej, a przede wszystkim jeszcze ciekawiej. Zachęcam!