W Tarace działają (*) fora:

• Angielski przekład Tarota
• Autorzy Taraki
• Szamanizm
• Słowianie
• Wyrocznia

Oraz "imienne" czyli zastrzeżone:

• Ścisły krąg
• Szałas Potu co Pełnię
• Info technologia

O wszystkich pisałem więcej w: Fora w Tarace uruchomione!
Teraz fora są już w miarę pełnowartościowe, ponieważ na stronie każdego jest link, na który klikając zamawiasz powiadomienia e-mailem o nowych notkach - a dla tych, którzy nie lubią maili a wolą RSS-y, jest też link do RSS.
Ponadto w każdym mailu z powiadomieniem jest link "unsubscribe" usuwający subskrypcję.

Robiąc teraz te fora nie mogę nie mieć nostalgicznych przebitek: ach, gdybym miał taką info-strukturę... w roku 2000, kiedy nakręcał się internetowy boom... Albo w 2003, 4 kiedy urządzaliśmy zjazdy autorów i czytelników Taraki. ale wtedy było inaczej. Żeby uzyskać interaktywność, wejść w rozmowę z czytelnikami, wystarczało podawać na stronie adres e-mail. I działały listy mailowe. Tamta faza minęła. Do infosfery weszły i zdominowały ją giganty forowe, superfora z Facebookiem (wciąż) na czele. Przez co my odwiedzacze Internetu bombardowani jesteśmy nawoływaniem do klikania, logowania, lajkowania, wyceniania, opiniowania i meldowania "co myślisz". Ssanie Sieci na naszą aktywność wzmogło się... nie znam miary by policzyć, ale na oko w porównaniu z tym, co było 10, 8 lat temu wzrost jest o jakieś dwa rzędy wielkości czyli z gruba stokroć. Nic dziwnego, że interklikacze mają prawo czuć się odessani z aktywności. Linki i inputy z kuszącą ich interaktywnością olewają. Jeśli wessie ich Facebook, nie mają w umyśle nadmiaru, by wchodzić w coś innego, zwłaszcza gdy tam bajerów mniej. A Taraka... Jako samojeden amatorski wydawca Taraki czuję się czasem w sytuacji piechura goniącego auto, siłacza mocującego się z dźwigiem. Ne zderżyte ditki? Ano, zobaczymy. Nadzieja w treści i w jakości. I nie tylko: w czymś, co przypomina intymność. Z jakichś powodów nie wszystko kupujesz w supermarketach i prócz nich odwiedzasz sklepik na rogu, stragan pani Czesi z kalafiorami na targu, a niektórzy wyprowadzili się z mega-bloków na wieś. Gdzieś w tej niszy - astrolog nazwałby ją strefą imum coeli, "spodu nieba" - chronią się, taka mam nadzieję, również amatorskie witryny. Może więc na światowym wyścigowisku niekoniecznie takie Taraki muszą schodzić ze zwieszoną głową z bieżni.

No więc zapraszam do forowania.