10 maja 2012
Karol Żelazny
Serial: Złoty Środek
Spontaniczne akty dobroci
◀ Owady społeczne - paradoks Darwina ◀ ► Pomyłka Arystotelesa ►
Spontaniczne akty dobroci
Takie akty są bardzo istotne dla twojej spirytualnej ewolucji. Aby nie stały się one oficjalną dobroczynnością w służbie Ego darczyńcę obowiązuje całkowita anonimowość, ale nawet to nie wystarczy. Nawet anonimowo nie może taki darczyńca napawać się swoją bezinteresowną wspaniałością:)
Czasem takim aktem dobroci może być akt wstrzymania się. Daj sobie na wstrzymanie. Np. uważasz, że masz rację, a jednak powstrzymasz się od zrobienia uwagi, dogryzienia komuś. Ktoś cię irytuje, znajdź coś, co możesz w tej osobie pochwalić. Nie bierz siebie zbyt poważnie, każdy fizyk kwantowy ci powie że w 99.9% procentach jesteś pustą przestrzenią a twój intelekt zajmuje tak małą część tej 0.1% że istnieją duże szanse iż się mylisz. Poza tym zdaj sobie sprawę że twoja irytacja jest w tobie a czyjeś słowa, zachowanie, tylko ją wyzwalają. Bądź dobrym właścicielem swojego Ciała Bólu, nie nakręcaj go.
Rozwojowe jest też praktykowanie nieograniczonego meczu. Gra ograniczona to taki mecz, w którym jest zwycięzca i pokonany. Zwycięstwo jest celem. W grze nieograniczonej obaj gracze lub dwie drużyny dokładają wszelkich starań, aby utrzymać piłkę lub inną lotkę w grze. Celem jest podtrzymywanie gry. Więc po co grać, ktoś zapyta? Właśnie, czy taka gra może być satysfakcjonująca?
Jakiś czas temu grałem z moim synem w tenisa stołowego i ta gra spontanicznie rozwinęła się w grę nieograniczoną. Pozwalaliśmy piłeczce odbijać się kilka razy, odbijaliśmy ją od ścian, sufitu i okna. Obaj czyniąc nadludzkie wysiłki, aby ona powróciła na stół. Naturalnie nikt nie liczył punktów, nie ścinał, ani zbytnio nie podkręcał. Zupełnie straciliśmy poczucie czasu, i muszę stwierdzić, że była to najbardziej satysfakcjonująca gra, fizycznie i emocjonalnie, w jaką kiedykolwiek grałem. Obaj czuliśmy że stało się coś doniosłego i wyzwalającego.
Spętani
indywidualnymi i kolektywnymi konstruktami i pieczątkami Ego i Ciała Bólu,
opętani żądzą wyższości materialnej lub intelektualnej zapominamy o prostocie
głębi istnienia. Dostrzeż ją w sobie i innych. Powodzenia.
www.silvaultramind.pl
◀ Owady społeczne - paradoks Darwina ◀ ► Pomyłka Arystotelesa ►
Aby komentować Zaloguj się lub Zarejestruj w Tarace.
