Jutro wieczorem (20 czerwca 2012) [dzisiaj! - aktualizowane 20 czerwca] będzie Letnie Przesilenie. O godz. 22:23:10 Słońce minie Punkt Raka, w którym znajdzie się najbliżej północnego bieguna nieba. Ta noc będzie najkrótsza i zacznie się lato.

Jutrzejsza noc jest naturalnym czasem na Noc Kupały. Ale z powodów kalendarzowo-organizacyjnych ci z nas, którzy to będą robić, świętować będą przeważnie dopiero w najbliższy weekend, 23 lub 24 czerwca, tym bardziej, że wtedy jest św. Jana Chrzciciela, dziwnego bajecznego żydowskiego proroka, który w kontakcie z Europą został bezpardonowo z-re-poganizowany.

Nie przejmując się za bardzo kalendarzem, już teraz...

...no właśnie, co robię? Z rozpędu chciałem napisać: „składam życzenia”, kiedy złapałem się na niedoskonałości naszego języka... Nie, robię coś innego:

przesyłam energię! - Oczywiście tę dobrą :)

Jak dawni Grecy, którzy witając się, ani nie życzyli sobie szczęścia-zdrowia-pomyślności, ani nie bili czołem, ani („cześć!”) nie oddawali sobie czci, tylko wołali: chaire! chairete! - ciesz, cieszcie się.

Czym i na co cieszymy się w Kupałę? Na Wielką Unifikację... czyli zjednoczenie przeciwieństw, z którego dopiero może powstać Nowe, zawsze lepsze, bo Odrodzone.

Zawsze w szałasie potu mam wrażenie, że ta mistyczna instalacja ewokuje tamte pierwsze mikrochwile powstającego dopiero świata.

A o św. Janie i Kupalnocce pisałem mnóstwo razy, więc przypomnę tylko niektóre strony-teksty: 22-05-2006. Kupała. 23-06-2011. Jan paleolityczny i ścięty. 27-12-2010. Jan Chrzciciel jako mit menstruacyjny.