Kruczybor to realne miejsce, dom, który od ponad stu lat stoi tuż przy lesie, w sercu Borów Tucholskich. Dom ten postanowiłem zaadaptować do życia i do praktyk duchowych, magicznych wolnych od balastu doktrynalnego.

wersja 1.1

Poczęcie i Narodziny

Kruczybor to realne miejsce, dom, który od ponad stu lat stoi tuż przy lesie, w sercu Borów Tucholskich. Dom ten postanowiłem zaadaptować do życia i do praktyk duchowych/magicznych (niepotrzebne skreślić) wolnych od balastu doktrynalnego. Choć z drugiej strony patrząc, można by rzec, że to dom postanowił zaadoptować mnie.

Po pielgrzymce z Żubrem posłałem intencję w przysłowiowy eter, by znaleźć dom lub miejsce, które stanie się bazą dla przyszłych pielgrzymek, praktyk duchowych i eksperymentów magicznych. Nie będę tu opisywał zakulisowych „zbiegów okoliczności”, które pokierowały nas (mnie i moją rodzinę) w serce Borów Tucholskich. Grunt, że intencja stała się rzeczywistością. Czułem, że już czas wyjść z cienia, otworzyć się na szersze grono towarzyszy drogi. Do tej pory, czyli przez ok. 20 lat studiów i praktyki mniej lub bardziej regularnych, pracowałem głównie sam. Wyjątkiem były:

Teraz, mam nadzieję, czas na Kruczybor.

Przodkowie

Moja rodzina mieszka w tych lasach przynajmniej od pięciu pokoleń. Pradziadkowie od strony matki mieszkali k. Tucholi, później dopiero przeprowadzili się do małej wioski k. Skarszew (mała stolica kociewskich Górali), gdzie spędziłem pierwsze lata dzieciństwa. Wychowałem się i dorastałem jednak w Starogardzie Gdańskim, w stolicy Kociewia. W domu zawsze mówiło się mieszaniną języka polskiego i gwary kociewskiej. Z kolei rodzina od strony ojca mieszka w Borach nieprzerwanie do dnia dzisiejszego. Część rodziny od strony matki również powróciła do Borów.

Do tej pory moja praktyka magiczna była w dużej mierze oderwana od moich przodków. Był to aspekt szamanizmu praktycznego przeze mnie często spychany na margines, choć nie do końca oczywiście. Musiałem chyba do tego dorosnąć. W przeszłości tożsamość rodowa zarezerwowana była tylko dla wąskiego grona, współcześnie natomiast rzeczywistość w której żyjemy nie ułatwia tego, a wręcz utrudnia.

Dom

Dom, jak wspomniałem, liczy sobie ponad sto lat. Jego centralnym punktem jest komin. Nie jest to zwykły komin. U podstawy ma 6 m2 a do wnętrza prowadzą specjalne drzwi. Poprzedni mieszkańcy nazywali to pomieszczenie „piekiełkiem”, bo widać w nim niebo. Jest to Axis Mundi całego budynku. Kto orientuje się w symbolice szamańskiej od razu zauważy, że tego typu miejsce stanowi wyjątkowe przejście do Świata Górnego. Z oczywistych względów w okresie grzewczym pomieszczenie jest niedostępne do praktyk szamańskich.

Wokół komina mamy 3 pokoje (jeden wciąż w trakcie remontu), kuchnię i łazienkę. Warunki dla mieszczuchów mogą wydawać się spartańskie, ale osobiście uważam, że jest całkiem przyjemnie. Zwłaszcza, gdy posiedzi się przy piecu.

W kuchni gotujemy na ogniu.

Łączna powierzchnia parteru to 120 m2.

Poddasze jest całkiem spore (80 m2) i w przyszłym roku prawdopodobnie, jeśli wystarczy czasu i rąk do pracy, będzie zaadaptowane do mieszkania, ewentualnie jako baza noclegowa. Aktualnie dom jest w stanie pomieścić kilkanaście osób. Od wiosny do jesieni od biedy można nocować w namiotach - miejsca jest sporo, bo za domem jest rozległa łąka.

Aktualizowany album można podglądać tutaj - Dom.

Las

Odkąd pamiętam las był moim drugim domem, azylem, miejscem mocy (wiem, że brzmi to ckliwie, infantylnie czy też naiwnie). Dom w którym aktualnie mieszkam stoi na skraju lasu. Za domem płynie niewielka rzeczka „Prusina”. Las w prostej linii w kierunku wschodnim ciągnie się kilkanaście kilometrów i łatwo się w nim zgubić. Sam kompleks leśny jest jednym z największych w Polsce. Co prawda Bory Tucholskie to dziś w dużej mierze regularna uprawa, ale została zachowana dość spora liczba naturalnych ekosystemów i fragmentów pierwotnej puszczy objętych ochroną. W najbliższej okolicy (wyprawa jednodniowa) mamy kilkanaście rezerwatów, z których poznałem jak na razie tylko jeden – Rezerwat Kręgi Kamienne. Prace remontowe pozwoliły mi tylko na kilkugodzinne wyprawy w najbliższym sąsiedztwie co jednak utwierdziło mnie w tym, że las ma swoje małe uroczyska, których na mapie nie sposób odnaleźć. Trzeba w las wejść – dosłownie i w przenośni. O Borach prawdopodobnie będę jeszcze pisał w osobnym odcinku.

Fotomigawki z wędrówek leśnych na bieżąco tutaj - Las.

Współ-Praca

Moją intencją jest otwarcie tego miejsca nie tylko dla własnych praktyk i eksperymentów ale i dla innych praktyków duchowych (też tych indywidualnych), którzy odnajdą się w tym miejscu. Mnie przyszło to dość łatwo, bo znam te lasy od dziecka, tym niemniej nie tylko dom, ale i okolicę (las, kręgi kamienne) trudno przecenić. Umowę o dzierżawę podpisałem na 3 lata z możliwością przedłużenia (poprzedni mieszkańcy mieszkali w tym  domu 16 lat). Jestem opiekunem tego domu. Mogę nim dysponować podług własnej woli w granicach prawa oczywiście. Chciałbym nawiązać trwałą współpracę z osobami, które szukają miejsca dla swoich działań terenowych o charakterze szamańskim lub podobnym. Dom też chcę otworzyć dla indywidualnych podróżników-pielgrzymów, którym brakuje miejsc oderwanych od zwyczajowej infrastruktury turystycznej. Na pewno chciałbym uniknąć ezoturystyki, na co z góry wyczulam. Tegoroczna zima, nasza pierwsza w tym domu, jest dla nas prawdziwym sprawdzianem. Jeśli uda się ją przetrwać, projekt Kruczybor będzie miał szansę powodzenia. Wolałbym uniknąć typowej komercji (praca dla pieniędzy), ale niestety utrzymanie tego domu kosztuje konkretne pieniądze. Nie podaję cennika. Chcę, by goście sami zadecydowali ile jest dla nich wart czas spędzony w Kruczyborze i w okolicy. Dlatego też można wesprzeć nas finansowo, materialnie ale też pracą, której tu nie brakuje. Mam nadzieję, że ten system się sprawdzi.

Blog na Tarace

Blog na Tarace poświęcony Kruczyborowi nie ma pełnić funkcji kryptoreklamy. Od tego mamy osobny dział. Każdy z odcinków będzie dotyczył działań (relacje z warsztatów, spotkań, zlotów, praktyk), które mają lub będą miały miejsce w Kruczyborze. Niektóre z wpisów będą aktualizowane, dlatego też zdecydowałem się oznaczyć je numerem aktualnej wersji. Część relacji dotyczyć będzie moich własnych praktyk. Mam nadzieję, że będę też opisywał działania innych osób, które w Kruczyborze prowadzić będą własne zajęcia, warsztaty, działania lub szkolenia.

Będę wdzięczny za wszelkie uwagi, nie tylko techniczne.